هر چی یادگاری از سفری که سی روز به دور اروپا طول کشید رو یه جا کنار هم تو یه قاب جا دادم و رو دیوار اتاقم نصب کردم تا هر وقت دلم واسه اونجاها تنگ شد یه نگاهی بهشون بندازم و یادآوری خاطرات بشه. بلیط های مترو و اتوبوس، موزه ها، زیر لیوانی رستوران  شهرهای مختلف و خلاصه هرچی که فکرشو بکنید! متن زیر رو هم روزای آخر اسفند هشتاد و پنج روی بلاگ خدابیامرزم نوشته بودم:

این دفعه با تور میرم سفر، برخلاف همیشه که یا دونفری سه نفری بوده یا تنهای تنها!

به نظر تور خوبی میاد، البته مقادیری تعریف و تمجید از چند نفری که سالهای قبل تجربه سفر با این تور رو داشتن شنیدم.دیگه هر چی باشه ثبت نام کردم و در حدود سه چوق هزینه تور رو دادم، هفت چوق هم ضمانت برگشت! کلا برنامه ریزی کار سختیه، مخصوصا اگه برای سفر باشه. وقتی هم که سفر خارجی باشه و چند تا کشور مختلف و بیست و چند روز تو سفر هوایی و زمینی و دریایی دیگه ببین که چی میشه! البته برای گرفتن جواب ویزا از سفارت باید تا ۲۲ اسفند منتظر موند، خیلی جالبه! تاریخ حرکت ۲۴ اسفنده!! یعنی دو روز مونده به سفر یا میگن پاشو بریم یا میگن خداحافظ! دیگه هیچ برنامه ریزیی هم نمیشه کرد. تو اون تاریخ نه بلیط برای جایی گیر میاد نه میشه راجع به اینکه کجا میشه رفت فکر کرد، فقط باید موند تو تهران و از هوای پاک فروردینش لذت برد!!! قصد اصلیم از این یادداشت‌ها اینه که چیزهایی رو که از مردم مختلف دنیا یاد میگیرم رو برای دیگران هم بنویسم و البته که عکس هایی هم که دوست دارم بقیه هم ببینن رو یه جایی تو دسترس همه بذارم. البته همه این یادداشت‌ها و عکس‌ها و نکته‌ها دیدگاه‌های شخصی منه، هیچ لزومی هم نداره که کسی ازشون خوشش بیاد یا بتونه باهاشون ارتباط برقرار کنه، ولی اگه کرد، دستش درد نکنه.